521 - ( 22 ) ابوالعباس مستغفرى در كتاب طبّ النبى صلى الله عليه و آله از آن حضرت روايت مىكند كه فرمود : « احتكار كننده ملعون است و احتكار در ده چيز است : گندم ، جو ، خرما ، كشمش ، ذرت ، كره ، عسل ، پنير ، گردو و روغن . » 522 - ( 23 ) حسن بن ابى الحسن بصرى گويد : « امير مؤمنان عليه السلام به بصره آمد و در حالى كه من وضو مىگرفتم بر من گذشت و فرمود : اى جوان ، نيكو وضو بگير . تا اينكه شخصى به او گفت : اى امير مؤمنان عليه السلام ! ما ناگزير از معاش هستيم ، چه كنيم ؟ امام عليه السلام فرمود : طلب روزى از راه حلال ، از كار آخرت باز نمىدارد . اگر بگويى : ما ناچار به احتكار هستيم ، معذور نخواهى بود . . . » 523 - ( 24 ) ثمالى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « خداوند به بندگانش حبوبات را بخشيد و شپش را بر آن مسلط كرد ؛ در غير اين صورت پادشاهان آن را انبار مىكردند ، همان‌گونه كه طلا و نقره را انبار مىكنند . » 524 - ( 25 ) اصبغ بن نباته گويد : « مردم به اين جانورى كه در مواد خوراكى است ، ناسزا مىگفتند . على عليه السلام فرمود : به آن ناسزا نگوييد ! سوگند به كسى كه جانم در اختيار اوست ، اگر اين جانور نبود ، مواد خوراكى را انبار مىكردند همان‌گونه كه زر و سيم را انباشته مىكنند . » ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب پانزدهم از باب‌هاى تعزيه ( عزادارى ) فرموده معصوم عليه السلام كه : « . . . و اين جانور را بر اين دانه انداخت ؛ در غير اين صورت پادشاهان آنان را انبار مىكردند ، همان‌گونه كه زر و سيم را انبار مىكنند . » و در روايت سى و سوم از باب دوازدهم از باب‌هاى مبارزه با نفس فرموده امام عليه السلام كه : « هنگامى كه ديدى زمامداران مواد خوراكى را احتكار مىكنند . . . پس بپرهيز . » و در روايت نوزدهم از باب نوزدهم از باب‌هاى كسب‌هاى روا و ناروا اين گفته كه : « شبانه بر گروهى از بنىاسرائيل عذاب فرود آمد . هنگام صبح چهار دسته در ميانشان ناپديد شدند : طبل‌نوازان ، آواز خوانان و احتكاركنندگان مواد خوراكى . . . » و در روايت يكم از باب پنجاه و چهارم فرموده معصوم عليه السلام كه : « . . و او را به فروشندهء مواد خوراكى نسپار ؛ چرا كه وى از احتكار سالم نمىماند . »